Juni 16-17-18, 2006 - Verslag European Women’s Cup race 3 van 4: Rijeka, Kroatië


Het circuit is tegen de klokrichting in, veel linkerbochten!

Op woensdagmiddag vertrok ik met de camper naar Echt. Het was behoorlijk warm. ‘s Avonds zouden we alvast voor een deel de camper inpakken die we onlangs hebben aangeschaft en deze gereed maken voor de ruim 1200 km lange reis richting Rijeka, Kroatië. De planning was om donderdags om 14.00 uur op de weg te zitten. Dat werd iets later omdat we op het laatste moment een dichte aanhangwagen hebben weten te lenen. Dat is altijd beter dan de open aanhanger die we zouden meenemen. Ook om de alle wielen, reservedelen en gereedschappen in kwijt te kunnen. Scheelt weer aan ruimte in de camper die waar we met drie man in zouden verblijven. Dan is het wel lekker om een beetje ruimte tot je beschikking te hebben.

Uiteindelijk waren we om 15.30 uur op pad en we stonden gelijk voor de Duitse grens in de file door extra controle van de Duitse douane i.v.m. het WK. Het was bloedje heet die dag. Gelukkig konden we afwisselen met rijden waardoor we ook de broodnodige slaap of tenminste rust kregen. De reis liep voorspoedig en vrijdagochtend om 9.45 uur reden we dan ook het terrein van Automotodrome Rijeka op. Er waren al motoren op de baan en het rennerskwartier stond al behoorlijk vol. Ik zou om 17.00 uur een vrije training van een half uur kunnen rijden. Later bleek dat we nog twee extra vrije trainingen konden rijden die dag. De eerste moest ik laten schieten want die was al 45 minuten na aankomst. Dus ik heb me ingeschreven voor de extra vrije training van 13.00 uur. Tot die tijd de tent opgezet naast Iris ten Katen en haar vader, Be ten Katen, de tent ingericht en alles klaargezet voor de training.

Om 13.00 uur de baan op. Ton zou het pitboard laten zien en ik zou knikken als ik het bord gezien had. Nou voor dat knikken hoefde ik niets te doen. Het stuk richting start/finish was zo hobbelig dat ik bang was deuken in de tank te slaan met het kinstuk van de helm.Ton zei dat ik niet iedere ronde hoefde te knikken hoor!! Sjemig…jammer van de mooie baan, maar het circuit is echt aan een nieuwe laag asfalt toe. Schijnbaar zijn nieuwe pits belangrijker, want die staan in de steigers, splinternieuw!! De baan is erg technisch, snel en door de scheuren in het wegdek en het hobbelige karakter extra moeilijk onder de knie te krijgen.

Na een tien minuten te hebben gereden net na start / finish dook ik een linkerbocht in en voelde dat ik ergens overheen reed, ik hoorde een geluid alsof er iets weggeprojecteerd werd onder de achterband vandaan. Gelijk daarna reageerde de motor raar en zwabberde over de baan. Das niet goed dacht ik nog, ging van de ideale lijn af en moest nog een drie en halve km rijden met een 20 km per uur voor ik de pitstraat in kon rijden, terwijl ik voorzichtig omkeek om te zien wat er aan de hand was. Hmmm, lekke band, hoe kan dat nou... Ton had vanuit de pitstraat al gezien dat ik langzaam reed en de achterband niet goed was. Hij was een ander wiel gaan halen uit de aanhanger in een gillende looppas, dus tegen de tijd dat ik eindelijk binnen kwam had hij er al een ander wiel staan en die werd door Jan en Ton er binnen no-time onder gezet. Zo kon ik nog een paar rondjes rijden deze sessie. Klasse werk mannen!! We kwamen nu wel in de problemen met de banden, gelukig had Be nog een gebruikte band meegenomen, die konden we overnemen en kon ik nog mijn sessies mee vol maken.

Na terugkomst bleek dat ik een tijd van 1.51.2 min.gereden had. Om 17.20 uur de tweede training, de baancommissarissen moesten lachen omdat we met de meiden opgesteld stonden en behoorlijk aan het klessebessen en aan het lachen waren vlak voor we de baan op gingen, echt meiden onder elkaar!! De tweede training ging al een stuk ontspannender en het leek dat ik harder ging, maar schijn bedroog. Helaas, mijn tijd zouden we dus in de kwalificaties moeten verbeteren.

Eerst maar eens rustig wat cevapcici (= soort van gehaktrolletjes uit de keuken van de Balkan) gegeten en de voetbalwedstrijd gekeken Nederland tegen Ivoorkust in de bar. Gezellig met Be, Iris, Ton en Jantje gekeuveld. Daarna samen met Be en Iris op de mountainbike de baan nog een keer rondgefietst en wat doorgenomen over lijnen, rempunten en dergelijke.

De volgende dag lekker rustig kunnen eten en alles gereed kunnen maken voor de eerste kwalificatietraining. In de eerste kwalificatietraining ging lekker, gelijk een 4 seconden van mijn tijd van de vorige dag af kunnen rijden. Met dank aan Iris!!! 1:47.3 min. In de tweede kwalificatietraining reed ik steeds constante tijden maar schoot niet onder de tijd van de eerste training. De tijd die ik gezet had was goed voor een 11e plek op de startgrid en voor een 7e plek van de 600’s.

Gezien dat er maar twaalf 600’s meededen was ik niet helemaal tevreden.


Ton geniet van zijn vrije tijd...                                              Het circuit ligt op een mooi omgeven locatie

Raceday Zondag 18 juni

Die dag op tijd uit de veren want de warm-up was om 9 uur. De race was ook al op tijd, om 11.15 uur mochten we al aan de bak. Voelde me niet echt superfit. Denk dat de drukte van de afgelopen dagen en de reis zijn tol begon te eisen. Maar de warm-up verliep goed, weer reed ik wat van mijn tijd af 1:47.1 min. twee tiende eraf, niet veel, maar wel weer progressie geboekt. Een tweede tijd achter Iris die een ronde of drie gereden heeft tijdens de warm-up.
Na de warm-up weer even gaan liggen en daarna was het beter. Heb me weer op kunnen laden voor de race en eenmaal op de grid was het weer als vanouds. Iris riep nog op de grid waar ik Wup gelaten had, de hype van de WK en mascotte tijdens de EWC voor Iris en mij... Een echt fotomodel ;-) Waar Iris al zo aan denk op dergelijke momenten hahaha, Wup lag natuurlijk nog in de camper...


Ik stel u voor aan v.l.n.r. Iris, Willy Wup en Suus


Ik ben mijn eigen paraplumeisje

De start ging redelijk. In de tweede ronde vloog na start finish Lydia Jean er hard af, ze dacht nog later dan laat te kunnen remmen, dat ging dus echt niet. Rijder oke, motor zag er gehavend uit. Ik heb me aardig breed kunnen maken en kon aanpikken achter Patricia de Luca op de Suzuki die op een vijfde plek reed op dat moment. Ze had voor me getraint met negen tiende van een sec.op een zesde plek Ik kon haar mooi volgen en kon een drietal punten vinden op de baan waar ik sneller was dan haar, echter inhalen was een ander verhaal. Ik probeerde het twee keer achter op de baan, maar ze was op het rechte stuk ervoor gelijk aan de snelheid van mijn R6 en maakte zich daar goed breed alleen ik remde een stuk later en dus kwam ik er iedere keer net niet aan, dus maar weer eens op het stuk na start finish proberen, ik zette mijn voorwiel ernaast maar kon niet doorzetten. Zo ging het 6 en halve ronde van de 10 die er te rijden waren. Ik wist dat ik sneller reed, ze hield me hier en daar op, maar ja, erlangs dat ging niet makkelijk. Ik was er misschien zo mee bezig dat ik in ronde 7 in rechtdoor schoot achterop de baan in het bochtige gedeelte ‘ja alweer’heb er pattent op denk ik. Kon gelukkig goed reageren, koppeling in, tank tussen de knieen en door laten rollen over de puntige rotsachtige stenen. Draaide weer de baan op en zag dat ik mijn voorsprong van een 20 sec. op de nummer 7 grotendeels kwijt was.


In de achtervolging op Patricia De Luca

Dus gas erop, kreeg een blauwe vlag omdat er een 1000cc motor aankwam. Samuela de Nardi met de Aprillia ging erg goed. Ik had verder vrij baan en kon nu mijn eigen ronden gaan rijden met de dame achter me op een 600 in mijn kielzog. Ik kreeg in de voorlaatste bocht een blauwe vlag voor zo bleek Alessia Polita en ging opzij, een domme actie zo bleek later want Sharon Mermet met de 600 Honda maakte daar gebruik van en nam me mijn 6e plek af en schoot binnendoor. Ik zag in de verte dat we afgevlagd werden. Gelukkig kon niemand me horen want ik heb gevloekt en gescholden onder mijn helm… That’s racing!!!

Uiteindelijk dus een 7e plek en 9 EWCup punten erbij, wat inhoud dat ik nu 6e in het kampioenschap sta met 20 punten. Ik had mijn tijd weer verbeterd, dit maal wel behoorlijk 1:45.0 min. Ik was in de race alle ronden m.u.v. mijn uitstapronde sneller dan de twee dames die voor me over start finish waren gegaan, Patricia De Luca en Sharon Mermet. Dus dat bied perspectief voor de volgende race. Iris was tweede geworden en om haar te feliciteren hadden we de tent even feestelijk ingericht...

De uitslag dus:

600cc

1. Chiara Valentini (Ducati)
2. Iris Ten Katen (Honda)
3. Urska Turnsek (Yamaha)
4.Simona Zaccardi (Honda)
5. Patricia De Luca
6. Sharon Mermet
7. Susanne Bolhaar (Yamaha)
8. Samantha Palmucci
9. Lara Cordioli
10. Silvia Caretto
11. Roberta delle Siesto (Kawasaki)
DNF Lydia Jean (Honda)

1000cc

1. Samuela de Nardi (Aprilia)
2. Alessia Polita (Suzuki)
3. Paola Cazzola (Ducati)
4. Fabienne Migout (Ducati)

We konden nu gaan inpakken en ons klaarmaken voor de lange reis terug naar NL. De vader van Iris was de easy-up tent aan het inklappen toen de wind eronder kwam en deze over onze tent geblazen werd en een van de poten dwars door ons raam van de geleende tent een gat sloeg. Uhhhh oeps…sorry Dave. Met zes man sterk de tent voor zover mogelijk rechtgebogen en weer ingeklapt. Na alles in te hebben gepakt om 15.45uur op weg naar huis. De terugreis verliep goed en om 8.30 uur de volgende dag waren we in Echt. Om 14.30 uur was ik zelf thuis omdat ik nog even de tent terug moest brengen met de goede mededeling dat ie stuk was. Gelukkig nam hij het goed op. Nu even rust, de volgende EWC race is in oktober. Ook de KNMV cup race is pas over een maandje in Assen.



Hopelijk tot ziens!!! Groetjes Susanne
[Terug naar homepagina] [Terug naar het oude nieuws]
Website engineered by the WebMistress and last updated on May 25, 2006.